|
|
Na het droogvallen van Schokland in 1942 begon de afbraak. De dijken en de houten zeewering werden opgeruimd. De voormalige haven werd compleet ontmanteld. Tienduizenden houten palen werden als bouwmateriaal verkocht. Alleen bij de kerk op de Middelbuurt liet men een klein stukje van het oude paalscherm staan. Ook de vuurtorentjes op de noordpunt en de zuidpunt van het eiland ontkwamen niet aan de slopershamer. In de drang naar nieuwe landbouwgrond is zelfs nog overwogen het hele eiland maar af te graven en te egaliseren. Zover is het gelukkig niet gekomen. De kerk op de Middelbuurt en twee gebouwtjes op de terp Emmeloord bleven behouden. De historische kerk kreeg een nieuwe bestemming en kwam in gebruik als museum. Vooral de laatste jaren is veel gedaan om Schokland weer enigzins de sfeer van vroeger terug te geven. De contouren van het voormalige eiland zijn met bomen beplant en weer duidelijk herkenbaar in het vlakke polderlandschap. De fundamenten van een middeleeuws kerkje werden gerestaureerd. Op de Middelbuurt werd het restant van de houten zeewering vernieuwd en gaf de terp zijn oude aanzicht terug. De oude haven van Emmeloord werd volledig gereconstrueerd en weer voorzien van een vuurtoren. Het drooggevallen haventje vormt nu een markant verschijnsel in het moderne polderlandschap.
|
|