|
|
De expositie Tijdbeeld cadeau! bestaat uit een prachtige selectie foto’s gemaakt door mensen die letterlijk met hun voeten in de modder aan de opbouw van de polder hebben meegewerkt.
Nu op 12 november jl. bekend werd dat de Noordoostpolder door Nederland wordt genomineerd voor een plaats op de prestigieuze Werelderfgoedlijst van Unesco, bieden deze bijzondere foto’s de voordracht een extra toegevoegde waarde. Het is tevens een erkenning voor al diegenen die met hun hoofd of met hun handen de Noordoostpolder hebben vormgegeven.
In 1942 viel de Noordoostpolder droog. De ontginning van het nieuwe land was een enorm karwei. Oneindig veel kilometers sloten en kanalen werden gegraven en duizenden hectares bouwrijp gemaakt. Bij gebrek aan machines was het voor een groot deel handwerk. Uit het hele land trokken jonge mannen naar de polder. Het moeten er die eerste jaren duizenden zijn geweest. Mensen van verschillende achtergrond en pluimage. Velen hadden nog nooit een schop aangeraakt. Het zware lichamelijk werk in het kale landschap viel daarom vaak enorm tegen. De ‘polderjongens’ waren ondergebracht in tochtige, houten barakkenkampen. Dat maakte een verblijf in de Noordoostpolder natuurlijk ook niet echt aantrekkelijk. Het verloop onder de arbeiders was vooral in de beginperiode vrij groot.
De ontginning van de Noordoostpolder is goed gedocumenteerd en in beeld gebracht.
Van de werkzaamheden zijn vele honderden foto’s bekend.
De laatste jaren is Museum Schokland in het bezit gekomen van enkele fotocollecties uit de beginjaren. Die verzamelingen bestaan uit tientallen foto’s. Ze zijn geschonken door oud-arbeiders die vlak na de drooglegging in de Noordoostpolder hebben gewerkt.
De kwaliteit van de plaatjes loopt zeer uiteen. Een aantal heeft de tand des tijds niet geheel vlekkeloos doorstaan. De meeste zijn ‘amateurkiekjes’. Ze werden voor het thuisfront geschoten of waren als eigen tastbare herinnering bedoeld. Andere zijn duidelijk door een meer professionele fotograaf gemaakt.
Deze privéfoto’s zijn zeer bijzonder. Een eigen fototoestel was destijds een vrij kostbaar bezit. Uitgebreide privéverzamelingen zijn dan ook relatief schaars. De foto’s geven
een heel persoonlijk en soms aandoenlijk beeld van het arbeidersleven van alledag.
|
 |
|
|
|