|
|
 |
Waarom is Schokland een werelderfgoed
|
|
|
Eeuwenlang lag Schokland als een kwetsbare veenbult in de vaak woeste Zuiderzee. Die zee kon behoorlijk spoken en sloeg daarbij regelmatig stukken van het eiland weg. Nu is Schokland een eiland op het droge, dat nog altijd boven het polderlandschap 'uitstijgt'. Niet voor niets kreeg deze plek als het eerste Nederlandse monument de status van Werelderfgoed mee. Een teken van internationale erkenning, maar ook een waardig symbool van de nooit aflatende strijd van Nederland tegen het water.
Schokland is in 1995 op de Lijst van het Werelderfgoed geplaatst. Het telt negen rijksmonumenten, waaronder vijf archeologische terreinen en één is een gemengd archeologisch én gebouwd monument.
De gebouwde rijksmonumenten bestaan onder meer uit een lichtwachterswoning en een kerkgebouw. Daarnaast zijn er honderden archeologische terpen, dijksystemen en andere relicten aangetroffen. Bovendien zijn er bij Schokland ook resten gevonden van prehistorische en vroeg-historische leefgemeenschappen op veenland dat onder permanente bedreiging van de zee lag.
|
|
|
|
 |
|
Kerkruïne
|
|
 |
|
Lichtwachterswoning
|
|
 |
|
De haven van Emmeloord
|
|
|
